برای موجوداتی از جنس آدم

سلام

برگشتم

نمی دونم با این جا چی کار کنم.

فعلا هستم

تا بعد

از همه کسانی که این مدت اینجا سر زدن خیلی ممنونم . به خاطر فرصت کم به خیلی هاتون نتونستم سر بزنم. فعلا تصمیم گرفتم اینجا رو تعطیل کنم.شاید دوباره به یک شکل دیگه راه اندازیش کردم.شاید هم دیگه برنگشتم.

خدانگهدار

شاید آن کسی که از پشت پنجره نگاهش میکنی و فکر می کنی خوشبخت است...خودت باشی که در خیابان قدم می زنی... کلاه از سر برمیداری و به کسی که از پشت پنجره نگاهت می کند دست تکان می دهی...

رنگین کمان پاداش کسانی است که تا آخر زیر باران می مانند.

سلام

اولین برف امسال هم بارید...یعنی الان داره می باره...من عاشق برفم...

هنوز نمیدونم چطوری وبلاگم رو ادامه بدم...

ایمان،آگاهی دل است،آن سوی دسترس اثبات.

شاگردی از استادش پرسید : تمام استادان می گویند که گنج روح ، چیزی است که باید در تنهائی کشف شود.پس برای چه ما با همیم ؟

استاد پاسخ داد : با همید چون جنگل همیشه نیرومندتر از درختی تنهاست .جنگل رطوبت هوا را تامین می کند ، در مقابل توفان مقاوم تر است و به باروری خاک کمک می کند.

شاگرد گفت : اما چیزی که یک درخت را مقاوم می کند ریشه است . و ریشه ی یک درخت نمی تواند به ریشه درخت دیگری کمک کند .

استاد پاسخ داد: جنگل همین است .هر درخت با درخت دیگر متفاوت است ، هر درخت ریشه ای مستقل دارد . راه آنانی که می خواهند به خدا برسند همین است :اتحاد برای یک هدف و همزمان آزاد گذاشتن هر یک اعضای گروه تا به شیوه ی خود تکامل یابد .

مردی از یکی از دره های پیرنه در فرانسه می گذشت ، که به چوپان پیری برخورد. غذایش را با او تقسیم کرد و مدت درازی درباره ی زندگی  صحبت کردند . بعد صحبت به وجود خدا رسید .

مرد گفت : اگر به خدا اعتقاد داشته باشم باید قبول کنم که آزاد نیستم و مسوول هیچ کدام از اعمالم نیستم . زیرا مردم می گویند که او قادر مطلق است و اکنون و گذشته و آینده را می شناسد.

چوپان زیر آواز زد و پژواک آوازش دره را آکند . بعد ناگهان آوازش را قطع کرد و شروع کرد به ناسزا گفتن به همه چیز و همه کس . صدای فریادهای چوپان نیز در کوهها پیچید و به سوی آن دو بازگشت .

سپس چوپان گفت : زندگی همین دره است ، آن کوهها ، آگاهی پروردگارند ؛ و آوای انسان ، سرنوشت او . آزادیم آواز بخوانیم یا ناسزا بگوئیم ، اما هر کاری که می کنیم ، به درگاه او می رسد و به همان شکل به سوی ما باز می گردد .

"خداوند پژواک کردار ماست ."

برای یک کشتی که معلوم نیست به کدام بندرگاه می رود ، باد موافق معنی ندارد.

آخرین حیرت زمانی است که دیگر پی می بری چیزی تو را به حیرت وا نمی دارد.....

 

* ذهن متعصب همچون مردمک چشم است...هرچه نور بیشتری بر آن بتابد جمع تر می شود.